Στο πλαίσιο της ειδικής σειράς άρθρων μας σχετικά με την ταχύτερη οικιακή Δικτυακή σύνδεση διαθέσιμη σήμερα στη χώρα μας (την λεγόμενη Multi-Gigabit) καλύπτουμε όλα όσα θα ήθελε να γνωρίζει κανείς γι' αυτήν. Μετά λοιπόν από τα... βασικά, από τους τρόπους υλοποίησης μίας σύνδεσης Internet αυτού του επιπέδου και τα σενάρια χρήσης που καλύπτει, σειρά έχει το αμιγώς πρακτικό τμήμα της όλης εξίσωσης: υλοποιήσαμε ένα τέτοιο οικιακό δίκτυο για να μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας, μα πώς ακριβώς "στήθηκε" και γιατί με τον συγκεκριμένο τρόπο;

Για ν' απαντήσουμε σε αυτές τις ερωτήσεις, υπενθυμίζουμε δύο συγκεκριμένα πράγματα που οφείλει να έχει "στα υπ' όψιν" οποιοσδήποτε σκοπεύει να υλοποιήσει κάτι αντίστοιχο στο δικό του σπίτι, γραφείο ή... σπίτι/γραφείο. Πρώτον: για τοπικό δίκτυο που επικοινωνεί με το Internet σε ρυθμούς Multi-Gigabit - δηλαδή στα 2.5 Gbps, 5 Gbps ή 10 Gbps - προκειμένου να αξιοποιήσει κανείς όλη την ταχύτητα σύνδεσης που αγοράζει θα πρέπει να χρησιμοποιήσει υποχρεωτικά δικτυακό εξοπλισμό τουλάχιστον επιπέδου CAT6 στις συνδέσεις καλωδίου και επιπέδου Wi-Fi 7 στις ασύρματες συνδέσεις. Ο,τιδήποτε λιγότερο και, στην πράξη, η υλοποιημένη υποδομή και οι συσκευές που χρησιμοποιούμε θα περιορίζουν την ταχύτητα χρήσης στο 1 Gbps ή λιγότερο.

Δεύτερον: όπως ίσχυε και με τις υλοποιήσεις που στηρίζονταν σε σύνδεση του 1 Gbps, έτσι και στις Multi-Gigabit πρέπει όλα ανεξαιρέτως τα τμήματα της "αλυσίδας" ενός οικιακού δικτύου να είναι προδιαγραφών 2.5 Gbps ή ανώτερων. Όλα τα τμήματα: το αρχικό modem/router, το καλώδιο που συνδέει αυτό με την όποια συσκευή ενσύρματης διαχείρισης δικτύου (switch), το ίδιο το switch, τα καλώδια που συνδέουν αυτό με τα σημεία ασύρματης πρόσβασης (access points) ή π.χ. τα PC ενσύρματα, οι θύρες Ethernet των PC κλπ. Όλα. Ακόμη και ένα καλώδιο ή μία θύρα στην κάθε "αλυσίδα" να μην είναι επιπέδου 2.5Gbps "και πάνω", η ταχύτητα μεταφοράς των δεδομένων μειώνεται αυτόματα στην ταχύτητα του λιγότερο γρήγορου τμήματος της "αλυσίδας".

Από τα παραπάνω - ευκόλως... εννοούμενα βέβαια στα μάτια όσων έχουν τεχνική εξοικείωση με όλα αυτά - γίνεται σαφές πως το κοινό που θέλει ή/και χρειάζεται τις ταχύτητες διασύνδεσης των 2.5Gbps "και πάνω" θα πρέπει να επενδύσει σε ποιοτικές συσκευές δικτύωσης αν εννοοεί ν' αξιοποιήσει στο έπακρο την πρόσβαση στο Internet που πληρώνει κάθε μήνα. Επίσης θα πρέπει να χρησιμοποιεί προσωπικούς υπολογιστές, κινητά, tablet κλπ. με εξελιγμένες δυνατότητες δικτύωσης για τον ίδιο λόγο. Δεν έχει νόημα να "στήσει" κανείς οικιακό δίκτυο Wi-Fi ικανό να προσφέρει ταχύτητες λήψης π.χ. των 2 Gbps αν οι ασύρματες συσκευές του είναι προδιαγραφών Wi-Fi 5 ή Wi-Fi 6, όπως δεν έχει νόημα και να "στήσει" ενσύρματο δίκτυο με PC των οποίων οι θύρες Ethernet λειτουργούν στο 1 Gbps.

Με δεδομένα όλα αυτά, λοιπόν, πώς "στήσαμε" και αξιολογήσαμε ένα σύγχρονο οικιακό δίκτυο προδιαγραφών 2.5 Gbps σε αστικό ελληνικό σπίτι; Όντας... ευνοϊκά τυχεροί, αξιοποιήσαμε την τρίτη εναλλακτική οδό που μπορεί να ακολουθήσει κανείς σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως την είχαμε περιγράψει στο άρθρο των τρόπων υλοποίησης. Στην συγκεκριμένη οικία είχε γίνει εξ αρχής πρόβλεψη για δομημένη καλωδίωση επιπέδου CAT6 - μέσα στους τοίχους της, κοινώς, "τρέχουν" καλώδια Ethernet αυτών των προδιαγραφών, τα οποία ξεκινούν από μία κοινή αφετηρία και καταλήγουν σε μία ή περισσότερες θύρες Ethernet σε κάθε δωμάτιο του σπιτιού.

Καθώς καμία "διαδρομή" αυτών των καλωδίων δεν πλησιάζει τα 80-100 μέτρα (όριο όπου τα καλώδια Ethernet CAT6 εμφανίζουν σημαντικές απώλειες στην ταχύτητα μεταφοράς δεδομένων), η βέλτιστη διαχείριση είναι η τοποθέτηση συσκευής ενσύρματης διαχείρισης δικτύου (switch) εκεί όπου καταλήγουν όλα τα καλώδια και σύνδεση αυτού του switch απευθείας στην συσκευή που "λαμβάνει" από τον εκάστοτε τηλεπικοινωνιακό πάροχο την πρόσβαση στο Internet αυτή καθ' αυτή (modem/router). Το οικιακό δίκτυο που δημιουργείται έτσι μπορεί να επεκταθεί στην συνέχεια - ενσύρματα και ασύρματα - χωρίς να μείνει αναξιοποίητο σημαντικό ποσοστό της ταχύτητας πρόσβασης που αγοράζει ο καταναλωτής με το πρόγραμμα χρήσης του.

Το εύρος διασύνδεσης που μπορεί να αξιοποιηθεί με αυτού του είδους την υλοποίηση πλησιάζει, θεωρητικά τουλάχιστον, τα 10 Gbps. Στην πράξη υπάρχουν πάντοτε κάποιες απώλειες σε σχέση με τις ονομαστικές τιμές, όμως η απόκλιση δεν είναι ποτέ τόσο μεγάλη ώστε να αλλάζει την συνολική εμπειρία χρήσης ενός δικτύου Multi-Gigabit. Προετοιμάζοντας πάντως το "έδαφος" και για το μέλλον, παρ' ότι είμαστε εγγεγραμμένοι σε πρόγραμμα χρήσης των 3 Gbps, επιλέξαμε εξοπλισμό της TP-Link επιπέδου 10 Gbps. Με αυτόν τον τρόπο, όταν προσφερθούν κάποια στιγμή και στην χώρα μας οικιακές Δικτυακές συνδέσεις των 5 Gbps και 10 Gbps, για αναβάθμιση στις υψηλότερες δυνατές ταχύτητες πρόσβασης θα χρειάζεται μόνο το πρόγραμμα χρήσης, όχι η υποδομή μας.

To modem/router οπτικών ινών που προσφέρει ο τηλεπικοινωνιακός μας πάροχος για κάθε σύνδεση στα 3 Gbps ενσωματώνει τέσσερις θύρες Ethernet των 2.5 Gbps αλλά μία των 10 Gbps. Σε αυτήν συνδέσαμε μοντέλο switch της TP-Link προδιαγραφών 10 Gbps (το TL-SX1008) που εξασφαλίζει την ροή δεδομένων σε όλο το οικιακό δίκτυο σε αυτούς τους ρυθμούς και βέβαια υπερκαλύπτει τα 3 Gbps της Δικτυακής σύνδεσης αυτής καθ' αυτής. Σε δύο άλλα δωμάτια του σπιτιού, στις θύρες Ethernet στους τοίχους, συνδέσαμε δύο ακόμη αντίστοιχα switch επιπέδου 10 Gbps της TP-Link λιγότερων θέσεων (τα TL-SX105): αυτά εξασφαλίζουν την ταχύτερη δυνατή Δικτυακή πρόσβαση δύο συγκεκριμένων PC στο Internet, καθώς είναι εξοπλισμένα με κάρτες PCIe δικτύωσης στα 10 Gbps (τις ΤΧ401) της TP-Link.

Στα τρία μεγαλύτερα δωμάτια του σπιτιού, τέλος, αξιοποιήσαμε αντίστοιχες θύρες Ethernet για να "στήσουμε" ασύρματο οικιακό δίκτυο, τύπου Mesh, με το σετ Deco BE65 της TP-Link που λειτουργεί σε ρυθμούς Wi-Fi 7 για να αξιοποιεί πλήρως συνδέσεις Multi-Gigabit. Οι εντυπώσεις μας από την όλη διαδικασία αλλά και την καθημερινή εμπειρία χρήσης, στο άρθρο που ακολουθεί!

Τον απαραίτητο εξοπλισμό για την υλοποίηση, τις δοκιμές και τις πρακτικές μας εντυπώσεις συνολικά από τις σύγχρονες οικιακές συνδέσεις Multi-Gigabit προσέφερε η TP-Link - την ευχαριστούμε!