Πέρα από τις αλλαγές και προσθήκες στα περιβάλλοντα, τους τρόπους μετακίνησης και την προσέγγιση των αποστολών, τα όπλα και τον συνολικό εξοπλισμό του Sam κλπ. ο Kojima πειραματίστηκε και με αμιγώς νέα στοιχεία στο Death Stranding 2, πολλά εκ των οποίων ομολογουμένως δεν περιμέναμε. Οι σταδιακές εναλλαγές ανάμεσα στην ημέρα και την νύχτα, για παράδειγμα, δεν είναι εντυπωσιακές μόνο από οπτικής πλευράς: παίζουν ρόλο σε πολλές αποστολές, κάτι που οφείλει να λαμβάνει ο παίκτης "στα υπ΄ όψιν" και να χρησιμοποιεί σε κάθε ευκαιρία. Ρόλο ενίοτε μεγάλο παίζουν και στοιχεία του περιβάλλοντος που μεταβάλλονται απρόβλεπτα και σε πραγματικό χρόνο, από την βροχή, τα τέλματα και το ασταθές έδαφος μέχρι τις αμμοθύελες και τους σεισμούς (!), απαιτώντας από τον παίκτη να 'βρει λύσεις υπό πίεση".

Άλλα νέα στοιχεία που μάς άρεσαν: οι συνδέσεις "με μονή ράγα" (monorail) ανάμεσα στους πιο σημαντικούς σταθμούς, οι οποίες διευκολύνουν πολύ την μετακίνηση, το συνοδευτικό ρομπότ-βοηθός του Sam αποδεικνύεται πολύτιμο στις μάχες υπό συγκεκριμένες συνθήκες, αλλά κι η πανταχού παρούσα... "εγκυκλοπαίδεια του DS", τρόπον τινά: αυτή επιτρέπει στους παίκτες να καταδείξουν στην οθόνη σχεδόν ο,τιδήποτε και να τούς δώσει σχετικές πληροφορίες γι' αυτό και τί ρόλο παίζει στο συνολικό σενάριο του DS2. Αν σκεφτεί κανείς πόσο περίπλοκο είναι αυτό το σενάριο και πόσα πράγματα χρειάζονται επεξήγηση στον μεταποκαλυπτικό κόσμο που έχει "χτίσει" ο Kojima, πρόκειται για προσθήκη εκτιμητέα.

Από τεχνικής άποψης, τo Death Stranding 2 είχε εντυπωσιάσει τους πάντες όταν είχε κυκλοφορήσει πέρσι σε PS5 και, με δεδομένη την υπεροχή πολλών PC όσον αφορά στην ισχύ και τις δυνατότητες, περιμέναμε κάτι αντίστοιχο και από αυτήν την έκδοση. H αλήθεια όμως είναι πως... δεν είμασταν προετοιμασμένοι ψυχολογικά για το οπτικό αποτέλεσμα: η νέα παραγωγή του Kojima είναι κλάσεις ανώτερη σε όλα, από την υψηλότερη ανάλυση και το επίπεδο λεπτομέρειας των γραφικών - και μάλιστα σε σημαντικά εκτενέστερα περιβάλλοντα - μέχρι την ποιότητα των ειδικών εφέ και την ομαλότερη κίνηση, όλα πιστοποιούν μία εξαιρετική μεταφορά σε Η/Υ που υπερβαίνει τις προσδοκίες μας. Σε υψηλή ανάλυση και το Death Stranding 2 είναι απίθανα εντυπωσιακό, αγγίζοντας σε ορισμένες απόψεις το φωτορεαλιστικό.

Οι PC gamers με ικανά συστήματα έχουν να προσβλέπουν σε πολλές τεχνικές βελτιώσεις συγκριτικά με την έκδοση του DS2 για PS5 (ακόμη και για PS5 Pro). Παρούσες είναι όλες οι... αυτονόητες - όπως η υποστήριξη αναλύσεων λόγου εικόνας 21:9 και 32:9, ο πλήρως προσαρμόσιμος έλεγχος με πληκτρολόγιο και mouse, οι λεπτομερείς ρυθμίσεις των εφέ και τα μη περιορισμένα καρέ ανά δευτερόλεπτο - αλλά και πολλές που δεν θεωρούμε ακόμη δεδομένες δυστυχώς, όπως η υποστήριξη και των τριών διαφορετικών τεχνολογιών πολλαπλασισμού γραμμών εξ αρχής και του ήχου πλήρως 3D (με τον κατάλληλο εξοπλισμό). Το Death Stranding 2 υποστηρίζει, δε, για πρώτη φορά εφέ raytracing (η έκδοση PS5 δεν τα περιελάμβανε) αλλά και τεχνολογίες δημιουργίας νέων καρέ από τα υπάρχοντα (frame generation).

Ιδιαίτερης αναφοράς αξίζει και ο ήχος του τίτλου για περισσότερους από έναν λόγους. Δεν είναι μόνο εξαιρετικά προσεγμένος όσον αφορά στην κατευθυντικότητα και πειστικότητα των διαφόρων εφέ, δεν αποδίδει άψογα μόνο τους διαλόγους των ηθοποιών, αλλά προσφέρει και ένα από τα πιο ταιριαστά, καλογραμμένα soundtrack που έχουμε συναντήσει ποτέ σε παραγωγή του συγκεκριμένου είδους. Το βασικό θέμα συν πολλά από τα κομμάτια του τα υπογράφει ο Woodkid - η λίστα περιέχει κι άλλους ταλαντούχους μουσικούς - και είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα υλοποίησης "αλληλεπιδραστικής μελωδίας" ως τώρα στο PS5: ο παίκτης παρατηρεί γρήγορα πως η μουσική αυτή προσαρμόζεται στα τεκταινόμενα επί της οθόνης, γίνεται δηλαδή λιγότερο ή περισσότερο έντονη "συμμετέχοντας" στην μοναχική περιπλάνηση του Sam Bridges ή στην καταιγιστική δράση αντίστοιχα, με τρόπο πρακτικά άψογο.

Στο πλαίσιο της όλης παρουσίασης δεν μπορεί να μην συνυπολογίσει κανείς και αυτό για το οποίο έχει γίνει κατά βάση διάσημος ο Hideo Kojima: την κινηματογραφικού στυλ "σκηνοθεσία", τομέας όπου στο Death Stranding 2 γίνεται... επίδειξη δύναμης πρακτικά. Αυτή τη φορά δεν είναι μόνο ο τρόπος που αποδίδονται οι πολυάριθμες προκαθορισμένες σεκάνς ή οι προσωπικοί διάλογοι (και στις δύο περιπτώσεις αξιοποιούνται άμεσα αναγνωρίσιμες σινε-τεχνικές που έχουν αναχθεί πια σχεδόν σε "σήμα κατατεθέν" του Kojima). Είναι και ο τρόπος με τον οποίο συχνά καλύπτεται η δράση αυτή καθ' αυτή, με απομακρυσμένες λήψεις, ευρυματικές γωνίες και - στην περίπτωση ορισμένων θεαματικών συγκρούσεων - με δυναμική κίνηση της κάμερας, οπτικά "γεφυρώνοντας" το άλλοτε απροσπέλαστο χάσμα ανάμεσα στο "σκηνοθετημένο" και το "πραγματικού χρόνου" όπως πανελάχιστα άλλα games μπορούν να ισχυριστούν πως έχουν κατορθώσει.

Φυσικά, για να... μην "κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας", σημαντικό ποσοστό της κινηματογραφικής αίσθησης που αποπνέει το Death Stranding 2 "δανείζει" στον τίτλο και η παρουσία πολλών πασίγνωστων ηθοποιών του Hollywood - ο λόγος για τον οποίο η συγκεκριμένη παραγωγή έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον και mainstream μέσων ενημέρωσης πέραν των κλαδικών του gaming. Στον νέο τίτλο επιστρέφουν οι ηθοποιοί που είχαν σημαντικούς ρόλους στον αρχικό - όπως οι Norman Reedus (Sam Bridges), Lea Seydeux (Fragile) και Troy Baker (Higgs) - αλλά προστίθενται κι άλλοι για τους νέους χαρακτήρες του σεναρίου, όπως οι Elle Fanning (Tomorrow), Luca Marinelli (Neil), Shioli Kutsuna (Rainy) και αρκετοί ακόμη. Το λεγόμενο... "star power" του Death Stranding 2 είναι "σε άλλο επίπεδο" συγκριτικά με οποιοδήποτε άλλο action adventure της Sony μπορούμε να σκεφτούμε, κάτι που δεν επηρεάζει τους μηχανισμούς του μα συνεχίζει να έχει την σημασία του.

Ολοκληρώνοντας την αναφορά μας στο Death Stranding 2 για PC οφείλουμε ν' αναφέρουμε και τις προσθήκες περιεχομένου που έχουν γίνει σε αυτήν, πέρα από τις τεχνικές βελτιώσεις. Η νέα επιλογή παιχνιδιού "To The Wilder" θέτει στον παίκτη συγκεκριμένες αποστολές, εξαιρετικά δύσκολες, με όρο να τις ολοκληρώσει "με την μία". Υπάρχουν κι άλλες πρόσθετες επιλογές παιχνιδιού, όπως η "Trapped in a Strange Realm", όπου ο Porter μπορεί να ξαναπαίξει σε εικονικό περιβάλλον τις αναμετρήσεις του με τον Neil και βραβεία διάφορα εξαρτήματα, ενώ πολλές είναι οι προσθήκες και στο Photo Mode. Aυτά υπάρχουν βεβαίως στην έκδοση για PC εξ αρχής, θα προσφερθούν όμως και στους κατόχους του τίτλου για PS5 με δωρεάν αναβάθμιση.

Όταν όλα έχουν ειπωθεί, το Death Stranding 2 έχει όλες τις προδιαγραφές που πληρούν τα σπάνια, "τέλεια sequel": αυτά που πετυχαίνουν το δύσκολο... "τρία στα τρία". Κρατά όλα τα θετικά στοιχεία του προκατόχου του αναλλοίωτα - το περίπλοκο σενάριο, τον απίθανο τεχνικό τομέα, την υψηλής ποιότητας καλλιτεχνική διεύθυνση και παραγωγή - κάνοντας παράλληλα διορθώσεις ή αλλαγές που το κοινό αισθανόταν πως χρειάζονται και φέρνοντας νέα στοιχεία σε όλους τους μηχανισμούς παιχνιδιού του.

Το κάνει, δε, χωρίς να χάσει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, με την έκδοση για προσωπικούς υπολογιστές να αναδεικνύει όλα τα παραπάνω στοιχεία στο έπακρο με την τεχνική της αρτιότητα. Πρόκειται για κάτι ασυνήθιστο στην αγορά των video games - άξιο συγχαρητηρίων από μόνο του - μα την εμπορική επιτυχία το Death Stranding 2 σε PC την δικαιούται περισσότερο απ' όλα για κάτι άλλο: γιατί είναι η, από όλες τις απόψεις, αρτιότερη παραγωγή στην πορεία ενός μεγάλου, επιδραστικού δημιουργού. Με την Sony, δε, κατά τα φαινόμενα να επανεξετάζει το νόημα της μεταφοράς σεναριακών της τίτλων από τα PlayStation στους Η/Υ, ίσως αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία που έχουν οι PC gamers να απολαύσουν μία δημιουργία Kojima στα συστήματά τους. Ο νοών, νοείτω!